Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Το όνομα μου είναι Νικολέττα και κατάγομαι απο την Ελλάδα. Τρέφω κοινωνικές ανυσηχίες για ποικίλα θέματα. Στο ιστολόγιο μου θύγω προβληματισμούς που δεσπόζουν στην κοινωνίας μας και παραθέτω την άποψή μου απο την δική μου οπτική γωνία των πραγμάτων. Θα χαιρόμουν πολύ αν σχολιάζατε κι εσείς ως αναγνώστες τη θέση μου ωστέ να σχηματίσουμε έναν διάλογο με πληθώρα απόψεων.

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

Φιλία, τι δύσκολο πράγμα...


Όλοι οι άνθρωποι αποδίδουν μεγάλη σημασία στην οικοδόμηση μιας καλής φιλίας. Σύνηθες όμως είναι το λάθος να επαναπαύονται μόλις κατορθώσουν να αποκτήσουν μια τέτοια. Η έως τώρα εμπειρία μου, μου έχει διδάξει ότι η φιλία περνάει εξετάσεις κάθε μέρα. Δεν πρέπει να πάψει κανείς να φροντίζει για την ανανέωση αυτής, γιατί τότε είναι που ξεκινάει η φθορά της, και συνήθως είναι επίπονη και για τα δύο άτομα. Ένα απλό μήνυμα που δεν απαντήθηκε ποτέ, η ακύρωση μιας φιλικής συνάντησης, η προτίμηση κάποιου άλλου ατόμου έναντι του φίλου μας, πράγματα που εκ πρώτης όψεως φαντάζουν ήσσονος σημασίας. Προς έκπληξή μας όμως, είναι υπέρ-αρκετά να ακυρώσουν μια φιλία ετών, αν επαναλαμβάνονται ανεξέλεγκτα για κάποιο σεβαστό χρονικό διάστημα. Είναι αναγκαίο λοιπόν να φροντίζουμε να απαντάμε ανελλιπώς στα καλέσματα των φίλων μας, προκειμένου να μην διακινδυνεύσουμε την μεταξύ μας σχέση. Διότι στην περίπτωση που συμβεί κάτι τέτοιο είναι πολύ πιθανό η επανάκτηση της φιλίας μας να είναι αδύνατη. Ακόμη κι αν είμαστε διατεθειμένοι να κινήσουμε γη και ουρανό, να πράξουμε τα πάντα για να αποκτήσουμε αυτό που έπρεπε να χάσουμε για να συνειδητοποιήσουμε την αναντικατάστατη αξία του, καμιά φορά δεν είναι αρκετά για να διορθώσουμε τα πλήγματα που ακούσια διαπράξαμε. Επομένως, ας βάλουμε τα δυνατά μας να βρισκόμαστε εκεί σε κάθε μοναδική επίκληση του φίλου μας, διότι αυτό το αίσθημα “κενού” που νιώθουμε όταν αυτός που αγαπούσαμε μας κοιτάξει σαν ξένος είναι καλύτερα να μην το βιώνει κανείς...

2 σχόλια:

  1. Λίγο έως αρκετά δύσκολο το να είσαι πάντοτε εκεί. Το πραγματικό ζήτημα της φιλίας, όμως, είναι, όταν είσαι εκεί για αυτόν/ή, να είσαι πραγματικά εκεί.
    Ο απωλεσθείς Παράδεισος της φιλίας ίσως δεν επαναποκτάται, όταν το γυαλί ραγίζει, και μερικές φορές μία ρήξη είναι αναπόφευκτη. Το θέμα, όμως, είναι να διαμορφώσεις το γυαλί τόσο ισχυρό, ώστε το ρήγμα δε θα το καταστρέψει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όταν κατορθώσεις να δημιουργήσεις μια αληθινή φιλία καταλαβαίνεις το νόημα της αληθινής αγάπης. Και όντως οφείλεις να είσαι κοντά του... Όταν αυτό για πολλούς και διάφορους λόγους δεν είναι εφικτό, ας είσαι μαζί του τουλάχιστον νοερά.....Να ξέρει ότι υπάρχουν άνθρωποι που τον αγαπούν και τον νοιάζονται ανιδιοτελώς. Και αυτό είναι ό,τι πιο σημαντικό για έναν άνθρωπο. Να νιώθει πως κάπου έκει έξω υπάρχει κάτι σαν τον φύλακα άγγελο του....... Γίτσα......

    ΑπάντησηΔιαγραφή